Bosbeheer in Merkenveld

Vorig jaar gebeurden er al ingrijpende bosbeheerswerken in het gemeentelijk bos Merkemveld én het bos Merkenveld van Toerisme Vlaanderen vzw, dat gebruikt en beheerd wordt door het Scouts verblijfcentrum Hopper Merkenveld. 
In 2017 zal het bos van Hopper Merkenveld nog verder aangepakt worden. Vaak stuit dit op heel wat onbegrip van bezoekers van het bos. Bosbeheer is dan ook geen makkelijke opdracht. De bedoeling is dat het bos ook voor de toekomstige generaties klaargemaakt wordt, dat ook zij er nog kunnen van genieten. Daarom moeten keuzes gemaakt worden, om de verschillende doelstellingen, zowel op korte als op lange termijn, te kunnen realiseren.

 

 

Recreatie (speelbos voor de scouts, fietsroutenetwerk, wandelpaden, provinciale wandelroute, mountainbikeroute, enz) is een prioritaire doelstelling. Maar ook de ecologische waarde van het bos herstellen is een doel.  
 
Met de Kerkebeek in het gebied was dit gebied historisch gezien een beboste vallei. Er stond wat we noemen een middelhoutbos. Dit bewijst de mooie voorjaarsflora, typisch voor oude middelhoutbossen. Wat is een middelhoutbos nu precies? Dit is een bos met hier en daar opgaande bomen en daarnaast heel wat hakhout.  Dit hakhout wordt om de 10 à 12 jaar afgezaagd, waarna die stobben opnieuw uitschieten. Dit hakhoutbeheer zorgt voor gelaagdheid in het bos en dit biedt voordelen aan bijvoorbeeld zangvogels als Zwartkop, Tuinfluiter, … vogels die het op dit moment moeilijk hebben. Ook de typische prachtige voorjaarsflora vaart er wel bij. Op bepaalde percelen in Merkemveld wordt dit hakhoutbeheer terug ingevoerd, waardoor er heel wat opgaande bomen staan aangeduid om te kappen. 
Het herstel van dit hakhoutbeheer voor bepaalde percelen in Merkenveld werd opgenomen in het bosbeheersplan dat een tijd geleden werd opgesteld. Na de opmaak van een ontwerp bosbeheersplan werd er een openbaar onderzoek georganiseerd, waarbij iedereen zich kon uitspreken over de voorstellen van dit plan. Er werden echter geen bezwaren geuit.

Daarnaast is er ook heel wat onbegrip voor het kappen van de dreef vanaf het hekken van ‘Baesveld’ met de vernieuwde hekpijlers tot aan de bosrand. Vorig jaar werd de helft van de dreef gekapt. Dit jaar wordt de tweede helft van de dreef gekapt. Ook het kappen van die dreef werd opgenomen in datzelfde bosbeheersplan. Er ging daar echter een zware discussie aan vooraf, ook bij de boswachters en bij de eigenaar/beheerder van dit bos. De dreef bepaalt op deze plek het landschap en vormt de toegangspoort tot het bos. Deze werd ook met dit opzet aangelegd door de planters, de adellijke familie die op Baesveld woonde. 
De beukendreef is stilaan aan het aftakelen. Midden in een bosperceel een beukengroep laten oud worden en laten aftakelen is geen probleem. Dit wordt verouderingsgroepen genoemd en is ecologisch heel waardevol. Maar bij een dreef is dit een ander verhaal, een verhaal van veiligheid, zeker aangezien op deze plaats heel veel recreanten passeren, een verhaal van verantwoordelijkheid dus. Er werd beslist om de dreef in twee fases te kappen. De slechtste helft werd eerst geveld en uit het resterende deel werden enkele onveilige bomen gekapt. De beheerder, Hopper Merkenveld, plantte de oude structuur aan met aan elke kant een dubbele rij Rode beuk. Er werd gewerkt met klein plantsoen, aangezien dikkere beuken aanplanten heel moeilijk lukt, nieuw aangeplante beuken hebben last van droogte in de zomer. 
In de resterende helft van deze dreef zijn er opnieuw enkele bomen, die het moeilijk hebben. De aftakeling van de dreef gebeurt vlugger dan verwacht, waardoor er beslist werd om het tweede deel ook reeds dit jaar te laten vellen. 

Het bos en de dreef worden klaargemaakt voor de toekomst en dus ook voor de volgende generaties.